Wreszcie dobrnąłem do chyba najbardziej atrakcyjnego etapy budowy modelu nastawnicy mechanicznej, czyli elementów zależności mechanicznych. W dziale druku 3D znajdziecie podstawowe elementy zależności przebiegowych, rozdzielone dla wygody na dwa opracowania: wszystkie części, które znajdują się po stronie ławy dźwigniowej i pozostałe współpracujące elementy znajdujące się po stronie podstawy blokowej. Tym sposobem będziecie mogli wykonać podstawowy zespół skrzyni zależności – suwaki przebiegowe z drążkami (dźwigniami), które nimi poruszają, poprzeczki zależności dla dźwigni nastawczych i nasadki na suwak, które umożliwiają „oprogramowanie” nastawnicy, czyli stworzenie podstawowych zależności, np. które dźwignie zwrotnicowe i ryglowe muszą być przestawione, żeby została zwolniona dana dźwignia sygnałowa.
Uważajcie, bo od tego etapu coraz istotniejsza będzie precyzja wykonania, tak więc na każdym kroku kontrolujcie, czy nic się nie zacina, czy długie części nie skurczyły się w wydruku itd. Będzie to miało istotny wpływ przy kolejnych podzespołach, które będą coraz mniejsze, a tym samym będą coraz mniej tolerowały wszelkie niedokładności.
A co dalej? W kolejnych opracowaniach pojawią się elementy zależności sygnałowych, czyli suwaki sygnałowe z napędami oraz wałki blokowe z zawórkami, czyli elementy pośredniczące pomiędzy zależnościami mechanicznymi a aparatem blokowym. W przygotowaniu jest też pierwszy artykuł z cyklu, który wprowadzi Was w tajniki projektowania nastawnicy. Na początek postaram się udzielić Wam odpowiedzi na najpilniejsze pytania dotyczące układu nastawnicy – ile dźwigni potrzebujemy, jak dźwignie powinny być poustawiane na nastawnicy itd.
Tymczasem, tradycyjnie, miłego składania!